Society, Politics, and Economy in Modern Turkey: Sociology of Turkey - Maintained by Tugrul Keskin
We are at a point in our work when we can no longer ignore empires and the imperial context in our studies. (p. 5)
― Edward W. Said, Culture and Imperialism

Thursday, November 10, 2016

Büyük Türk Tarihi - Orta Asya'dan Söğüt'e (Belgesel) #1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ve 11

Büyük Türk Tarihi - Orta Asya'dan Söğüt'e (Belgesel) #1

Büyük Türk Tarihi - Orta Asya'dan Söğüt'e (Belgesel) #2 

Büyük Türk Tarihi - Orta Asya'dan Söğüt'e (Belgesel) #3

Büyük Türk Tarihi : Akdeniz'e Doğru (4. Bölüm)


Büyük Türk Tarihi : Büyük Buluşma (5. Bölüm)

Büyük Türk Tarihi : Moğol Rüzgarı (6. Bölüm)

 Büyük Türk Tarihi : Işığın Mimarisi (7. Bölüm)

Büyük Türk Tarihi : Malazgirt'e Doğru (8.Bölüm)

 Büyük Türk Tarihi : Anadolu (9. Bölüm)

 Büyük Türk Tarihi : Haçlılara Karşı (10. Bölüm)

Büyük Türk Tarihi : Ahiler Diyarı (11. Bölüm)

Wednesday, November 9, 2016

Our ally Turkey is in crisis and needs our support By Lt. Gen. Michael T. Flynn (R)

THE HILL - November 08, 2016 

It is fair to say that most Americans don’t know exactly what to make of our ally Turkey these days, as it endures a prolonged political crisis that challenges its long-term stability. The U.S. media is doing a bang-up job of reporting the Erdoğan government’s crackdown on dissidents, but it’s not putting it into perspective.
We must begin with understanding that Turkey is vital to U.S. interests. Turkey is really our strongest ally against the Islamic State in Iraq and Syria (ISIS), as well as a source of stability in the region. It provides badly needed cooperation with U.S. military operations. But the Obama administration is keeping Erdoğan’s government at arm’s length — an unwise policy that threatens our long-standing alliance.The primary bone of contention between the U.S. and Turkey is Fethullah Gülen, a shady Islamic mullah residing in Pennsylvania whom former President Clinton once called his “friend” in a well circulated video.
Gülen portrays himself as a moderate, but he is in fact a radical Islamist. He has publicly boasted about his “soldiers” waiting for his orders to do whatever he directs them to do. If he were in reality a moderate, he would not be in exile, nor would he excite the animus of Recep Tayyip Erdoğan and his government.

READ MORE......

Monday, November 7, 2016

Bir Kürd, PKK'ya isyan ediyor

"Evimizi yıktılar...
Canımızı aldılar...
Yeter ulan, yeter!"

video

ABD’li Yarbay - Güneri Cıvaoğlu

Milliyet - 22 Temmuz 2010
Zihnimde lego parçaları gibi uçuşan eylemler, söylemler, tavırlar... Bunları bir araya getirerek büyük fotoğrafa varmaya çalışıyorum.İşte onlardan ikisi...1. Körfez Savaşı sırasında Suudi Arabistan’dayım ABD kumanda merkezi olarak kullanılan otelin bir odasında dinlediklerim dehşet verici. Amerikalı yarbay duvardaki harita üzerinde Türkiye’nin Güneydoğusu’nu ve Kuzey Irak’ı işaret ediyor. Avucunu o coğrafyada dolaştırırken şöyle diyor:‘Savaş bitecek. Amerika Irak’tan çıkacak. Giderken silahlarının büyükbölümünü bırakacak.Bunlar içinde ağır silahlar, roketler de olacak.Yöredeki Kürtler bu silahları alacaklar ve Türkiye’ye karşı kullanacaklar.Toprak isteyecekler.Türkiye, ya istedikleri toprağı verecek ya da vermeyecek vesavaşacak.’Yarbay iyi derecede Türkçe konuşarak anlatıyor bunları.Kulaklarıma inanamıyorum.“Ya NATO ortaklığı ya ülkelerimiz arasındaki dostluk” diye soruyorumoralı olmuyor.Gene de bunun “Amerikalı yarbayın kendi fantezisi” olabileceğinidüşünüyorum.Ama...Birkaç dakika sonra bir başka odada gene Amerikalı bir rütbeliden aynı şeyleri dinliyorum.Bunun “bir mesaj olabileceğini” düşünüyorum.Çünkü bu randevuyu bana ilk Dışişleri Bakanı ve o zamanki Suudi Arabistan Büyükelçimiz Yaşar Yakış oradaki ABD Büyükelçisi ile konuşarak sağlamıştı.ABD Büyükelçisi, ABD komutanıyla temasa geçmiş ve bu iki rütbeli subay tarafından verilecek kişisel brifing için davet edilmiştim.Dönemin ABD Başkanı Bush Bağdat’a girmedi, Kuzey Irak senaryosunun uygulanma olanağı kalmadı.Ama...1991’de dinlediğim o senaryonun 2010 Türkiyesi’nde sahnelendiği kuşkusundayım.PKK o roketatarları, uzun namlulu ağır silahları, dockaları, tonlarca patlayıcıyı nasıl elde etmekte. 50-100 kişilik gruplar halinde askeri üstlere, karakollara saldıracak cesareti nereden alıyor?
ULUS DEVLET VE DİN
PKK’nın mezraları, köyleri bastığı yıllarda Turgut Özal Başbakan’dı...

Kol kadar bebekler, çocuklar, kadınlar, yaşlılar dahil 23 kişiyi öldürmüşler.
“Biz derelerden çamurlu su içiyoruz, sizin evlerinizde buzdolaplarınız var” deyip buzdolaplarını bile kurşunlamışlar.
Özal helikopterle köye gidiyor Yavuz Donat ve ben de kiraladığımız bir araçla...
Köyün sınırına vardığımızda asker durduruyor “izin yok” diyor.
Buna karşılık özel kuvvetlerden bir polis şefi “bugün sıkı yönetim kalktı yetkiler olağanüstü hale devredildi, gazeteci beyleri biz götürüyoruz” cevabını veriyor.
Biniyoruz araçlarına.
100-150 metre sonra direksiyondaki polis “amirim taze toprak” diye uyarıyor.
“Devam et” talimatı üzerine polis “kendimiz için değil konuklarımızın yaşamı için söyledim” diye izah edince “taze toprağın mayın döşendiği” anlamına geldiğini öğreniyoruz.
Birkaç yüz metre daha taze toprak tümseklerini aracın ortasına alarak çok yavaş ilerliyoruz.
Yavuz’a bakıyorum yüzünde iğne ucu kadar ter zerreleri 15-20 saniyede irileşiyor, nohut büyüklüğünde patır patır dökülüyor.
Söylediğine göre ben de aynı görüntüdeymişim.
Ölümle burun buruna gelmek böyle bir şey işte.
Tekerleğin her dönüş hareketi yaşamı noktalayacak bir patlama kâbusu...
Aradan yıllar geçecek ve beni Bekaa’daki Abdullah Öcalan’a götürecek olan PKK’nın milisinden o günü dinleyeceğimi nerden bilirdim.
Adı Oktay’dı.
Bizim aracı gözlüyorlarmış.
Uzaktan kumandayla mayını patlatmışlar.
Aralarında “yazık oldu gazetecilere” diye konuşmuşlar.
Meğer o zaman polisin kullanmakta olduğu beyaz minibüsün eşi olan bir başka beyaz minibüsü uçurmuşlar.
Onları da görmüştük.
Bunun üzerine araçtan inmiş yolun kenarındaki düzlüğe geçmiş köye yürüyerek gitmiştik.
Bu olaydan sonra Turgut Özal’la bir söyleşimizde şu ifadesini hatırlıyorum:
“Maalesef tam bir ulus devlet olamadı. Bölgede birleştirici olarak din hâlâ önemli...”
Aradan 20 yıl geçti yörede hâlâ aynı siyaset formülü geçerliliğini sürdürüyor.
Sandıklarda oyların dağılımı Kürt ulusalcılığı ve cemaatler-tarikatlar eksenlerinde oluşuyor.